پايانش هميشگى و جاودانيست و بر محمد و آلش درود و رحمت فرست . يعنى ، خوشى و لذتهاى دنيوى پايانى دارند ، و تمام شدنى هستند هر چقدر زياد هم باشند باز اندك است ، ولى معنويات و بندگى خدا و توجه يافتن به تقوى كه توشه آخرت است عاقبت هميشگى دارند اگر در ظاهر كم ديده شود . پيامها و رازها : اول : از مسائلى كه نبايد فراموش شود هميشگى احتياج مخلوقات به خداوندست چون انسان‌ها غالباً به لحظه خواسته‌هايشان توجه دارند چه اگر در زمان خاصى اين حاجت روا شود ديگر غم و اندوهى نخواهند داشت ، و بقدرى آن را بر خود مهم مىدانند كه براى بعد از آن و يا زمان‌هاى ديگرشان ، هيچ فكرى نمىكنند ، ولى حضرت در اين دعاى شريف به صورت زيبا اين حقيقت را روشن مىفرمايد و مىگويد : خدايا ، به نيكوئى و زيبائى سياست و تدبيرت ، و به آن محبتى كه برايم كردى ، كه اين بلاء و حادثه را از من بر طرف نمودى ، يا مشكلى را بر من حل كردى سپاسگزارم ، ولى از درگاهت مىخواهم ، سهم مرا از رحمتت ، در همين موردى كه به زودى نجاتم دادى قرار مده ، در اين صورت ممكن است توسط آنچه مورد علاقه‌ام بوده بدبخت شوم ، و ديگرى با صبر و تحمل در برابر آن مشكل و يا حادثه‌اى كه مرا ناخوشايند بود در پيشگاهت به پاداش‌هائى بزرگى در دنيا و آخرت رسيده و خوشبخت گردد . . . . خيلى زياد نيست چيزهائى كه پايانشان نابودى است و كم نيست چيزهائى كه عاقبت آنها جاودانيست . دوم : خاصيّت عمده ديندارى اين است كه مؤمن به جهان هستى و حوادثى كه